Szkoła Gribowodstwa – Mushroom School Journal

Na Mega Konferencji 2019 pierwszym, który rozpoczynał prezentacje był  A. Chrenow redaktor naczelny czasopisma Szkoła Gribowodstwa, wydawanego w Rosji.

Szkoła Gribaowodstwa jest jednym z trzech regularnie ukazujących się w Europie czasopism poświęconych grzybom uprawnym. Magazyn ten związany jest z działalnością Sylvan w Rosji. Ukazuje się on, co dwa miesiące, edytowany w formie papierowej i elektronicznej. Jego formuła zbliżona jest do tej, którą prezentuje Biuletyn Pieczarki w Polsce. Autorami zamieszczanych artykułów są głównie etatowi pracownicy Szkoły oraz specjaliści związani z Sylvan z Holandii, Węgier i Polski. Ogłoszenia w tym czasopiśmie pochodzą głownie z Holandii.

Polskiego czytelnika może zainteresować regularne prezentowanie danych statystycznych odnośnie produkcji grzybów w Rosji, kształtowania się cen i importu. Trudno odpowiedzieć na pytanie na ile te dane są rzeczywiste. Ogólny obraz, jaki prezentuje czasopismo w tym zakresie można streścić następująco:

  1. Produkcja pieczarek w Rosji wykazuje największą, 57% dynamikę wzrostu pomiędzy 2018 a 2019 r. lecz w wartościach bezwzględnych jest jednak produkcją niewielką, wynoszącą 37 320 ton/r. Oznacza to, że dziennie na rynek trafia średnio około 102 ton pieczarek świeżych co na liczbę ludności Rosji 144 mln osób jest ilością niewielką. Ciągły wzrost produkcji wynika z uruchamiania nowych pieczarkarni. Prowadzone inwestycje zawiązane są z programem uniezależnienia się Rosji od importu żywności wobec wprowadzonego embarga na import pieczarek z Unii; głownie Polski. Program ten wspierany jest przez państwo.
  2. Spożycie pieczarek świeżych w Rosji szacowane jest na poziomie 75 000 ton. Oznacza to spożycie około 0.5 kg na mieszkańca. Różnica miedzy krajową konsumpcją i produkcją uzupełniana jest importem, który jak na razie wykazuje niewielki spadek i wynosi około 50% konsumpcji ogółem. Oznacza to, że wzrost produkcji krajowej znajdzie swoje miejsce na rynku kosztem eksportu. Produkcja będzie rosła wraz z oddawanymi inwestycjami, jak sądzę przez kolejnych 5 lat. W okresie najbliższych 2 lat będą ujawniać się wyniki uzyskiwane przez nowe obiekty; poziom plonów, jakości i kosztów. To zadecyduje wraz ze wzrostem konsumpcji o dalszym rozwoju tej produkcji.
  3. W Rosji ciągle brakuje kompostu. Uzupełniany jest on importem szacowanym w 2018 na poziomie 29 000 ton, w tym 75% stanowi faza III o łącznej wartości szacowanej na poziomie 7 mln dolarów US. Głównym dostawcą jest Polska; 8 797 ton fazy III i 1 414 ton fazy IV. Analizując treść artykułu promocyjnego zawartego w ostatnim numerze to na tym rynku poszerzyć swój zbyt zamierza firma Kania a faza IV to domena firmy Głuchowski.
  4. Ceny spadają i są zmienne w poszczególnych miesiącach; najwyższy w Moskwie styczeń 2019 344 rubli za kilogram, w kwietniu 301 – miesiące świąteczne oraz najniższa w maju i czerwcu 233 rubli za kilogram. Spadek zawsze towarzyszy wzrostowi produkcji, ale istotniejszym chyba czynnikiem jest także spadek dochodów Rosjan. Konsumpcja pieczarek jest ściśle skorelowana z dochodami. Im wyższe są dochody obywateli tym spożycie pieczarek jest większe.

Artykuły poświęcone technologii skupiają się na podłożu, którego ciągle brakuje, i pozostałym działom uprawy. Prezentują one głównie kompetencje specjalistów z Holandii w zakresie podłoża i pozostałych mieszczących się również w kanonie oferty transferu wiedzy.

Tym, co warte jest uwagi polskich czytelników jest szeroki zakres informacji o boczniaku. Technologia uprawy jest podobna jak w Polsce, ale uprawa prowadzona jest na większą skalę, co pozwala na gromadzenie większego zakresu informacji o tym grzybie.

W miarę jak będą publikowane kolejne numery tego czasopisma będą one omawiane systematycznie na stronie.

Zapraszamy

dr Nikodem Sakson